Ակսել Բակունցը և հայ նորագույն արձակը

Abstract

19-րդ դարի կեսի և 20-րդ դարի առաջին տասնամյակների հայ արձակի պատմության քննությունը ցույց է տալիս, որ աբովյանական կոչված ուղղությունը աստիճանական զարգացմամբ ամբողջանում և, որպես գեղարվեստական մտածողության որակ, հստակվում և կերպավորվում է Հովհ. Թումանյանի գեղարվեստական աշխարհում: Թումանյանը զարգացրեց և հաջորդներին ավանդեց բազմաթիվ նոր գեղագիտական պահանջներ, խնդիրներ, լուծումներ, գեղարվեստական պատկերի և կերպարի կառուցման եղանակներ, բանաստեղծական հնարներ / Связи A. Бакуица с новейшей армянской прозой имеют разнообразный характер. По своим эстетическим структурам мировоззрению его проза родственна художественной действительности Амастеха, Тезупречними поэтическими образами, метафорами. сравненияами, воспроизведением самых хрупких сторон существования природы Aмастех и A. Бакунц обогатили армянскую художественную прозу повествовательным формам прозы противопоставляя такое качество. где поэзия слита воедино с эпосом, как способ восприятия действительности