Ազատականությունը որպես ինքնակազմակերպվող սոցիոմշակութային համակարգ

Abstract

Հասարակական կյանքի կազմակերպման ու կանոնակարգման հետավատատիրական քաղաքակրթությունը կարելի է բնութագրել որպես ազատական-ժողովրդավարական մշակույթի ներդրման, տարածման, վերաիմաստավորման ու փոխակերպումների հաջորդական շղթա։ Անկախ նրանից, թե հետավանդական հասարակությունների կյանքի կազակերպման ու գործառնության տարբեր փուլերում ինչ խնդիրներ են առաջադրվել ու լուծվել, և սոցիոմշակութային ճգնաժամերն ինչ պատճառներով են ծագել, արևմտյան քաղաքականության նոր և նորագույն ժամանակների բնորոշ գծերից մեկն այն է, որ հասարակական կյանքի ինքնակազմակերպման ու ինքնակարգավորման սոցիոմշակութային հարացույցների համատեքստում ազատականությունն ու ժողովրդավարությունը եղել և մնում են որպես համակարգաստեղծ ու համակարգապահպան վճռորոշ գործոններ / Одной из характерных черт цивилазации в новое и новейшее время является то, что в контексте социокультурных парадигм самоорганизации социальной жизни, либерализм и демократия были и остаются решающими системообразующими факторами